Djembé2023 De reis naar Gerjanne

Ik zit in de bus, onderweg naar Gerjanne.

Gisteravond werd ik wat ongerust omdat Zalingo niet reageerde op mijn berichtjes en lange tijd niet online was.

Uiteindelijk kwam ‘s avonds om 22.30 uur een berichtje. Berichtje 1: er was een ongelukje. Berichtje 2: van een djembé was het vel geknapt, dus dat hij hij ‘s nacht nog ging repareren.

Ik nog vragen: bedoel je met het ongelukje de djembé? Ben jij oké?

Maar geen reactie.

Ik was na mijn uitstapje ‘s middags gewoon gevloerd! Had nog in willen pakken maar heb dat uitgesteld tot vanmorgen.

Op tijd wakker, telefoon checken, nog steeds geen Zalingo online….. mis zijn goedemorgen.

Dan eerst maar een vroeg ontbijt. Het zit me niet lekker, in overleg met Gerjanne, ik slik de laatste hap van mijn omelet door en ga hem bellen. Hij heeft 3 nummers, de eerste 2 zijn niet bereikbaar, hoor ik in het Frans en Engels. Maar gelukkig gaat het 3e nummer wel over!

Hij is wakker, hij is oké, is aan het pakken.

We spreken wat eerder af dan gepland.

Dus ik ga snel mijn eigen spullen inpakken en bestel een taxi.

Zalingo moet beetje improviseren, hij wilde met fietsen of een driewieler de djembé’s vervoeren, maar het is toch een taxi geworden.

Ook goed, we betalen voor de hele achterbank en 2 stoelen voor onszelf.

We kunnen! De buschauffeur doet 2x het busplein, bij vertrek maakt bij ruzie met een passagier die geen extra stoel wil betalen voor zijn bagage. Is niet veilig wordt er gezegd.

En dus rijden we een rondje, het bomvolle busplein weer op en mag diegene weer uitstappen. Is al 20 minuten later vertrek daardoor.

De weg was heel erg lang, ontzettend warm, flink hobbelig en stoffig. Ik ben te vies om aan te pakken aan het eind.

Om 17.30 zijn we eindelijk in Shangazi, laden de djembé’s in een taxibusje en hobbelen nog een 40 minuten door.

We hebben wel hele leuke gesprekjes onderweg gehad over van alles en tussendoor wordt er geslapen.

In de bus app ik nog even met Eline. Als ik mijn tassen buiten aan het klaarzetten ben voor de taxi, komt mijn “buurvrouw” bellend langslopen. We zeggen Hi en dan hoor ik haar Nederlands praten in de telefoon!’ Huh? We zijn elkaar al paar keer tegengekomen, zonder door te hebben dat we allebei uit Nederland komen.

Ik haal de laatste tas en ga haar dan even zoeken. Maar ze blijkt al weg.

Dus vraag ik Tea House of ze haar mijn Whatsapp nummer willen geven en willen vragen of ze me een berichtje doet.

En dat doet ze. Ze werkt van afstand voor de Universiteit van Kigali en is ook regelmatig een paar weken in Rwanda.

Leuke combi! Helaas vertrekt ze donderdag en komt dan in september weer paar weken.

Wel leuk om elkaar toch even gesproken te hebben.

Terug naar Gerjanne.

We hebben met zijn drieën gegeten en bedacht dat we morgen rustig starten met kennismaken met Zalingo en met de djembé’s. En dan van daaruit wel zien hoe het gaat lopen.

Nu lekker slapen!!

Iets zit me dwars…….

Heerlijk geslapen!

Lekker ontbijtje en daarna om 10.30 uur afgesproken met Isaac. En ook deze Rwandees komt op tijd! Gaaf!

Vijf minuten voor half elf vertelt hij

Gerjanne dat hij dichtbij is, maar een beeeetje verdwaald.

Dus bel ik hem en met hulp van de meiden hier loodsen ze hem mijn kant op.

Terwijl we wat drinken, proberen we Zalingo te bereiken. Dat lukt pas na een tijdje en die zegt dan dat hij om 16.00 uur beschikbaar is. Hij is een klus aan het doen.

Oké, nu moeten Isaac en ik een plan maken om tot 16.00 uur de tijd door te komen. Haha, hebben net een heel gesprek gevoerd over dat ik in Rwanda geen plannen maak omdat een plan altijd anders loopt dan gepland. En het dus geen zin heeft om ver van tevoren iets af te spreken. Go with the flow!

Maar nu moeten we wel! We besluiten dat het echt te warm is (29 graden) om een stuk te lopen. En hij is een beetje ongemakkelijk met het idee dat ik dan koffie wil drinken en iets eten, merk ik.

Het flesje water hier in Tea House vindt hij al meer dan genoeg.

Gerjanne oppert dat hij misschien nog mensen wil bezoeken in Kigali. Het is zijn vakantie en hij gaat al bijna weer terug. Dus dat doen we. Hij gaat mensen bezoeken en is om 16.00 uur terug.

En ik ga lekker lunchen op mijn patiootje.

Daar staat een bak met planten en dat is helemaal oké als tuin. De kamer is aan de achterkant en daar heb ik minder last van het geluid van de weg. Dikke prima! Goed bedacht, Guido!

En ja hoor, stipt om half vier belt Isaac. Are you ready? Eh, bijna, ik moet nog naar het toilet, beetje opfrissen, schoenen aan, tasje organiseren. Give me 10 minutes, sorry!

Het Nederlandse op tijd komen, zit er goed in hoor, Gerjanne!

We bellen Zalingo en die is ook thuis, zoals beloofd.

Dus….. lopen we naar de hoofdweg en nemen de moto. Handig dat Isaac al een keer is geweest en dus de weg weet.

We worden hartelijk ontvangen!

Hij is echt blij me te zien, na al die Whatsapp gesprekken de afgelopen weken. En ik ben nét zo blij! Mijn gevoel was al goed en gelukkig wordt dat bevestigd nu ik hem in de ogen kan kijken. Hij is een rustige man die open communiceert en daar hou ik van!

En ik kan de djembé’s in het echt bewonderen. Ze zijn zó leuk!! Echt een kindermaat, maar ook weer niet te klein.

Er is één jongen bezig met het stemmen van een djembé. Heb het een tijdje gefilmd , wat een werk is dat!

Later is hij met een stanleymesje bezig de bovenkant te scheren om het vel tevoorschijn te toveren. Dat gaat ook niet 1-2-3.

Inmiddels is hij voor de andere djembé’s van tactiek veranderd. Hij heeft de vellen eerst opgespannen en toen geschoren. Dus voordat ze op de djembé komen. Is wellicht handiger. Andere vellen liggen nog te drogen in de zon.

Er is dus nog veel werk aan de winkel!

Na een tijdje overleggen en met Gerjanne op de app besluiten we dat we zondag naar Shangi reizen. Dan kunnen we maandag al beginnen met de kids.

Zalingo gaat “vrienden” uit de buurt vragen de djembé’s op de fiets naar de hoofdweg te vervoeren en dan met de taxi naar Nyabugogo station. Gerjanne reserveert de hele achterbank en 2 plekken voor ons.

Ik zeg “vrienden” tussen aanhalingstekens omdat er ook “vrienden” waren die hem zouden helpen met maken, maar hem dus achterlieten in het woud. Met de gebakken peren, zeg maar. En met gevolgen tot en met nu voor hem.

Hoop maar dat deze fietsjongens het zonder gedoe gaan doen. Nog een keer bevestigd dat die kosten voor ons zijn!!

Deze man heeft echt ontzettend veel inzet en toewijding voor dit djembé project. Zo erg dat hij nu voor de 3e keer zijn optredens af zegt. Want het moet af! En dat raakt me en zit me ook dwars! Het is namelijk zijn enige bron van inkomsten.

Die 2 avonden optreden levert hem 60.000 RWfr op. Omgerekend is dat 51 euro………

Hij kiest hier natuurlijk zelf voor, maar het heeft natuurlijk voor hem wel financiële gevolgen . Ik zie ook echt wel wat stress bij hem als we dit bespreken.

Doordeweeks heeft hij geen werk, maar doet soms timmerwerk of een klus als studiomuzikant. En ook die klussen kan hij al een paar weken niet helemaal aannemen omdat hij druk is met de djembé’s.

Hij werkt nu vooral ‘s nachts aan de djembé’s. Dan is zijn hoofd rustig, zegt hij, en wordt hij niet zoveel gestoord door binnenlopende mensen. Het is inderdaad zoete inval, heb ik gemerkt. Met als gevolg dat hij overdag grotendeels slaapt en dus ook daardoor minder beschikbaar is voor werk. De twee jongens die ik nu voor hem aan het werk zie, hebben nog veel aanwijzingen nodig. Dus daar kan hij dan ook niet bij weglopen en een klus gaan doen.

We zijn 2 uur bij hem te gast en hij biedt, zoals het hoort, drinken aan. Dat is voor mij beetje een dilemma, het kost hem namelijk weer geld, maar weigeren is de Rwandese gastvrijheid niet aannemen.

Dat kan natuurlijk ook niet!

Dus zeg ik ja op een Fanta, die vervolgens als een grote Coca Cola uit de bruine zak komt, gehaald het winkeltje naast zijn huis.

Ik ga het weer goed maken, hij komt nog een keer naar Tea House.

Op de terugweg, lopend naar de moto’s, hoor ik het verhaal van zijn vluchtelingenstatus. Hij is politiek vluchteling, tegen wil en dank. In 2015 is er in Burundi een machtsstrijd aan de gang. Zalingo is serieus muzikant en één van de machthebbers gebruikt twee van zijn songs in zijn “campagne”. Zonder zijn toestemming! Het worden daardoor ineens politieke protestsongs, wat niet zijn insteek was.

Een bevriend iemand in de politiek waarschuwt hem en vertelt hem dat hij moet vluchten. Ze zijn van plan hem op te pakken of erger.

Dus hij vlucht naar Rwanda en laat zijn familie achter. Een keuze, die dus eigenlijk geen keuze is. Hij heeft zijn dochter, nu 15 jaar, achter moeten laten.

Het is inmiddels 8 jaar geleden en er is nog geen zicht op dat het in de toekomst gaat veranderen. Een nieuwe regering daar kan het wellicht beter maken, maar dat gaat nog lang duren. Hij kan dus niet terug.

In principe zou zijn familie hem wel kunnen bezoeken in Rwanda. Maar de relatie Rwanda-Burundi is niet al te best, dus is het beter om dat ook niet te doen.

Ik deel dit verhaal met zijn toestemming. Het komt wel deels op internet, ik wil zijn problemen niet nog groter maken. Maar hij zegt dat het kan, dus deel ik het met jullie in mijn blog. En deze keer even niet ook op Facebook….. toch maar beetje voorzichtig zijn. De foto’s en filmpjes staan daar wel.

En ik deel toch nog een keer mijn rekeningnummer, in de hoop nog wat meer sponsorgeld op te halen. Hoe gaaf zou het zijn als we zijn gederfde inkomsten zouden kunnen vergoeden……..

NL31RABO03465.81.273 ten name van C.M. Spijk.

Fingers crossed, tot blogs!

Audiënties al aangevraagd….

Zonder koffie onderweg naar Schiphol. Beetje kort geslapen, zoals meestal voor zo’n reis. Laatste dingetjes nog in huis,snel ontbijten. Marloes staat precies op tijd voor de deur. Geen tijd meer voor koffie.

Dat eerste bakje krijg ik pas om half twee in het vliegtuig…..meh

Op Schiphol is het namelijk redelijk druk en het duurt dan ook best lang om alle hobbels te nemen. Dat kost zoveel tijd dat ik na de laatste paspoortcontrole alleen tijd heb voor een toiletbezoekje en 5 minuten voor het boarden bij de gate aan kom. 

Nou ja, is weer wat anders dan uren bij de gate wachten.

In het vliegtuig zitten schuin achter mij twee mensen die me bekend voorkomen. 

Ik heb gelijk al een idee, maar vraag het pas na 2,5 uur reizen. 

Toen ik voor VSO in Rwanda ging wonen en werken, ben ik in de voorbereiding blogs gaan volgen. En één daarvan was van Three Mountain Learning. Nederlands echtpaar dat in Rwanda een e-Learning bedrijf heeft opgezet en nu al 8 jaar hier woont en werkt. 

Gerjanne doet op dit moment een klus voor Right to Play met hen samen. 

Dus die vraag was snel gesteld: kennen jullie Gerjanne? Ja dus!

De vliegreis verloopt prima, geen omweg deze keer, de landing gaat met applaus! Haha, 1x met het uitklappen van het landingsgestel,, dat was te vroeg. En dus bij de echte landing nog meer applaus én gejoel.

Ik sta keurig om 19.25 uur  op het vliegveld. Maar ook hier duurt alles erg lang en ik ben pas om 20.41 uur buiten. Arme taxichauffeur, die heeft meer dan een uur moeten wachten. 

Het welkom in Tea House is leuk! Allemaal geknuffel van de bediening. Guido had me een kamer beloofd met uitzicht op de tuin…. Eh de tuin zie ik even niet,  maar ik heb wel een patio. En dat had ik gevraagd, dus prima. Vraag morgen wel hoe hij de tuin dan had bedacht. 

De audiënties worden al aangevraagd! Een foto op je Whatsapp status doet het werk. Damascene vraagt waarom ik niet heb gezegd dat ik vanavond in Kigali aan zou komen, want dan had hij me ontvangen op het vliegveld.

Ehm….. misschien omdat ik niet weet dat hij in Kigali is? Hij woont namelijk nog steeds in Kabarore.

Maar hij is hier voor een sollicitatie, super! 

Voor Innovation for Poverty Action, data field collection. Wel jammer dat het geen onderwijs is, maar wel fijn dat hij mogelijk een baan kan krijgen. 

Die ga ik zien van de week!

Mijn SNECO (Special Needs Coordinator) Tony reageert ook al, hij woont nu ook in Kigali. Dus die ga ik ook zien, denk ik.

Tharcille reageert ook, ik moet nog uitvinden waar zij is. 

Net nog even contact gehad met Zalingo. Waarschijnlijk ga ik hem morgen bezoeken, samen met Isaac. Want die is ook nog in Kigali. 

Maar heb nu eerst lekker wat gedronken en samosa’s gegeten. Gewapend met twee flessen water ga ik mijn bed opzoeken. Even wennen zonder mijn slapie…..

Ge.....lukt!!

Ongelofelijk! Het is gelukt!!

Nadat ik 9 dagen geleden mijn blog had gepost, kwamen er het weekend daarna achter elkaar 8 bijdrages binnen.
Er zijn nu 21 sponsoren die een bijdrage hebben geleverd.

Er is nu genoeg geld voor 10 djembés, transportkosten om ze met de bus naar Shangi te vervoeren, reiskosten voor Zalingo en verblijfskosten voor hem voor 2 weken.

Het is G E W E L D I G!
Bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt!

Afgelopen maandag is Zalingo gelijk begonnen met het kopen van materiaal en het slijpen van de benodigde gereedschappen.
Ik krijg een "ondersteboven" filmpje van het slijpen. Ik heb geprobeerd het filmpje te draaien, maar dat lukt me niet. Het is vanwege het ondersteboven niet helemaal goed te zien, maar er zit iemand met 2 stokken in 2 halve bollen, bedekt met as, te prikken en wakkert zo een vuurtje aan. Een soort van blaasbalg dus. Daar wordt het gereedschap heet gemaakt en vervolgens geslepen. Een hoefsmid idee krijg ik er van.

Het vinden van hout (stukken boomstam) is niet gelukt in Kigali, hij moet hiervoor naar Musanze (90-100 km verderop) reizen.
Later zegt hij dat de regering in Kigali alle activiteiten die niet passen bij de nieuwe milieubeschermingswetten heeft verboden.
Oei........ ik hoop niet dat we nu verantwoordelijk zijn voor illegale houtkap?!
Ik hoop maar dat het alleen geldt voor Kigali en omgeving en dat het in Musanze wel mag? Ik ga dat natuurlijk nog even navragen.
Maar het kwaad is al wel geschiedt, zoals je hieronder kunt lezen.

Dinsdagavond krijg ik bericht dat het zwaar werk was, dat hij nu erg moe is en gaat slapen.
Op woensdagochtend krijg ik allemaal filmpjes van Zalingo die onderweg is naar Musanze.
Zalingo in de bus, Zalingo naast de bus, Zalingo bij een meer, Zalingo op een motor, Zalingo op de hangbrug lopend naar het woud.
Hij neemt het bloedserieus, op alle filmpjes heeft hij hetzelfde serieuze gezicht. Een lachje kan er niet vanaf.

Van mijn team ontving ik ook vaak foto's en filmpjes met hele serieuze gezichten, die weten inmiddels dat ik ze liever lachend zie.
Maar goed, Zalingo heeft een opdracht en die gaat hij uitvoeren, links- of rechtsom.

En dan op donderdag krijg ik een filmpje van het meten van een stuk boomstam én een filmpje van een hele lange omgehakte boom die ook al in stukken is gezaagd. Het is gelukt, er is hout gevonden! Het was wel heel duur, zegt hij. Details hierover weet ik nog niet.
Maar dit is echt het begin van de djembés.

Zaterdagmorgen doe ik een berichtje naar Zalingo om te vragen hoe het met hem gaat. Hij is terug in Kigali voor werk en gaat maandag weer die kant op. Ik vraag me nu af of de boomstammen nog steeds in Musanze zijn.... daar lijkt het wel op.
En dan komen er 's avonds ineens een aantal foto's op de app. De boomstammen zijn veranderd in de ruwe vorm van djembés!
Ze staan keurig op een rijtje naast elkaar.
Met kippenvel kijk ik ernaar, er worden echt djembés voor ons gemaakt, met de hand, op de traditionele manier! Ik vind het zó gaaf!

Een djembé wordt gemaakt door een stuk boomstam uit te hollen en te bespannen met een geitenvel. Of een koeienvel. Een luipaardvel kan ook.... maar dan is het óók (weer?) illegaal. En die wil ik natuurlijk helemaal niet!
Het vel wordt met ringen en een touwbespanning op de djembé bevestigd.
Voor wie wil zien hoe dat gaat, hier een linkje van een filmpje https://www.youtube.com/watch?v=aLeede5z1vQ uit Ghana.
En als het je dan net zo vergaat als mij, verdwaal je daarna in nog meer leuke en gave djembé filmpjes.

Ok, Monique! Terug naar het onderwerp!
Wil nog 2 mensen even noemen.
Ik ga regelmatig bij Mathilde langs voor een massage (elke keer weer genieten!) en deze keer staat er ineens een klein schattig djembétje voor mijn neus! Mathilde drumt bij Flevo Sticks en heeft deze een tijdje gebruikt om ritmes op te oefenen. Maar hij is eigenlijk veel te groot voor volwassen handen en nu mag ik hem hebben!
Super leuk! Ik ga zeker proberen deze in mijn backpack mee te nemen, volgestopt met ondergoed en sokken, denk ik.
Voor de kleintjes bij Twiga dukina.
Ze heeft ook een filmpje opgenomen én ik moet plechtig beloven die alleen voor eigen gebruik te houden, maar nu heb ik naast "appel, appel, sinasappel, peer" (of was die nu van gitaarles...?) en "hokus pokus pilatus pas" ook "Bas bas op de rand", "kooooffiekopje" en "Hé meneertje, doe je lekker mee?. Haha, snappen jullie het nog?
En Jelle heeft me een fysieke djembé aangeboden. Dat aanbod heb ik af moeten slaan, simpelweg omdat die niet in mijn backpack past én dan als extra bagage mee zou moeten. Wat weer 60 euro kost en daar dan dus weer een sponsor voor gevonden moet worden. Dus helaas, maar het aanbod waardeer ik zeer!

Over 3,5 week vlieg ik.
Ik ben nu bezig om de gedoneerde voetbalschoenen, gekregen via "ome" Joop en "tante" Mar" uit Heerenveen te ordenen.
Even kijken of die deze ronde meegaan of met de volgende bezoeker voor Gerjanne. Want bij haar ouders staat nog sportkleding van Mieke en vrienden van haar hebben ook nog spullen die naar Rwanda kunnen.

Foto's (wel hier) en filmpjes staan op mijn Facebook.
Ik laat weer van mij horen als er djembé nieuws is!

Fijne zondag nog allemaal!

https://www.youtube.com/watch?v=aLeede5z1vQ&t=7s

Bijna... bijna.... bijna.... en het nummer 10

Even een kort berichtje!
Over 4 weken en 4 dagen vlieg ik naar Rwanda.

En het gaat er zó ontzettend op lijken dat wat begon met geborrel, uit gaat monden in een werkende vulkaan.
Haha, hele rare zin, maar jullie snappen vast wat ik bedoel!

Afgelopen week was Gerjanne in Kigali én heeft daar een hele leuke ontmoeting gehad met Zalingo,
Ik was zó ontzettend benieuwd wat zij van hem zou vinden?
Zou mijn gevoel dat ik over hem heb, bevestigd worden door Gerjanne of zit ik er helemaal naast......?

Maar ik ben zó blij dat Gerjanne een enthousiaste Zalingo heeft getroffen! En er goed gevoel bij heeft!
We weten nu dat hij gevlucht is uit Burundi en sinds 7 jaar in Rwanda is. Hij is een rastafarian (een rasta-man) én zijn ontzettend lange haar (zie mijn Facebook) staat symbool voor het zijn van een goed mens, iemand die zich goed gedraagt én dus respect verdient.
Ze heeft 2 uur met hem gesproken, de maten doorgenomen (dus geen verwarring meer over cm of inches) én al brainstormend is er een soort van plannetje ontstaan voor de kinderen én de coaches.
Niet alleen voor djembé workshops voor de kids. Tijdens die workshops kunnen we ook nog werken aan hun Engelse woordenschat.
Maar ook een muzikale thema middag voor de coaches van de Sport- en Spelzaterdag. Thema's als inclusiviteit, "peace and love", jij als rolmodel voor je omgeving (alcohol, roken, drugs) afgewisseld met djembé rondes én liedjes in dit thema.
Zalingo heeft al een filmpje gestuurd van een liedje dat hij hiervoor op verzoek van Gerjanne heeft gemaakt. Hij is ook zanger én gitarist namelijk.
En mochten er nog andere mensen in de omgeving van Twiga dukina muziek willen maken, dan kan dat wellicht ook nog.
Gerjanne hoopt dat we ook de vrouwen kunnen motiveren om bij elkaar te komen, muziek te maken én thema's bespreekbaar te maken.
En al typend, denk ik aan leerkrachten......?

We hebben alle plannen en afspraken nu in een soort van overeenkomst gezet, zodat we alledrie weten waar we aan toe zijn.
Ik heb deze overeenkomst net naar Zalingo gestuurd en hoop dat hij ermee akkoord gaat.
Want dan gaan we een aanbetaling doen en kan hij een start gaan maken met het maken van 10! djembé's.
Joehoe!!
Wat een bedrag is inmiddels binnen, met ontzettende dank aan de 13 sponsors die hebben gestort.
Er is nu geld voor 8,9 djembés én ik vertrouw er gewoon op dat er nog wat komt om die 10 djembés allemaal te bekostigen.

En waarom ga ik niet gewoon voor 8 djembés? Nou,.....
Omdat ik het cijfer 10 een mooi rond cijfer vindt....
Omdat ik 10 djembés beter vind klinken dan 8 djembés....
Omdat er dan 2 kinderen / coaches extra mee kunnen doen....
Omdat Gerjanne sowieso nog opbergruimte moet bedenken / creëren en dat het dan niet meer uitmaakt of ze dat doet voor 8 of voor 10 djembé's.
En omdat het nummer 10 een symbool is van positieve houding en optimisme. Geloven dat je het juiste doet en dat het allemaal wel gaat lukken.
En dat doe ik!!

En ik geloof zelfs dat er daarnaast nog wat binnen gaat komen om transport-, reis- en verblijfskosten voor Zalingo te betalen.
Globaal hebben we uitgerekend dat we daar nog ongeveer 300 euro voor nodig hebben: 65 euro voor vervoer en 120 euro verblijfskosten per week.
Dan gaan we ervan uit dat hij 2 weken blijft, want dat is het plan.
Als de 1e week voor iedereen naar wens verloopt, gaan we het de week erna nog een keer doen.
Zalingo verwacht dat hij in het weekend daartussen met bevriende muzikanten optredens kan gaan doen in Kamembe.
En daar dan inkomsten uit kan halen voor hemzelf.

Er zijn 102 volgers voor dit blog en daarnaast is mijn
Facebook er ook nog.
Eventueel draag ik zelf nog bij, mocht dat nodig zijn.....
Daar gaan we het niet om over laten gaan.

Het is nu 23.59 uur.
En Zalingo stuurt net dat hij de overeenkomst heeft gelezen en dat hij akkoord gaat. Morgen stuurt hij de getekende versie.
Dus nog een keer joehoe!! Sorry, buren......

Voor wie nog een kleine bijdrage wil geven, mijn bankrekeningnummer is NL31RABO03465.81.273 op naam van C.M. Spijk.
Murakoze cyane (alvast ontzettend bedankt!)

N.B.
Ik ga Zalingo vragen elke dag foto's te maken van het maakproces van de djembé's, zodat we dat goed kunnen volgen.
Hoop dat dat leuke plaatjes gaat opleveren.