monique-in-rwanda.reismee.nl

Ineens is de vraag: blijven of weggaan............?

De dag begon rustig, beetje yoga, buiten lezen, mijn Airtime eindelijk kunnen kopen, naar de markt voor verse groente en fruit, wat werk op de laptop....

En dan komt er, eind van de middag,  gelijktijdig een mailtje van de ambassade en een berichtje van Sjanne. De ambassade vraagt om goed na te denken hoe noodzakelijk het is dat je in Rwanda verblijft. Omdat de mogelijkheden om Rwanda te verlaten, afnemen.
Sjanne vertelt dat ze vandaag besloten heeft om eerder naar huis te gaan. Ze zou eind mei vertrekken, maar nu is onzeker of je dan wel kunt vliegen. Ze is zit in een risicogroep doordat ze medicijnen slikt. Ze loopt het risico dat ze niet terug kan en dat haar medicijnen hier dan niet beschikbaar zijn. VSO Rwanda heeft degenen waarvan het contract bijna afloopt, benadert en geeft de mogelijkheid om te vertrekken.
Beide berichten slaan bij mij in als een bom en ik voel me ineens genoodzaakt een beslissing te nemen.
Gevoel, verstand, verstand, gevoel. Het overspoelt me!

Ik app met Sjanne, ik app met Gerjanne en mijn gevoel zegt: als ik nu moet beslissen, heb ik geen andere keuze dan te gaan.
Wat me gelijk een enorme huilbui bezorgt. Want kan ik wachten met een besluit nemen? 

Afwegingen:
Bang voor Corona? Nee. Dus….. blijven.
Bij de bevalling zijn? Ja. Dus …….nu gaan……
Niet bij de bevalling kunnen zijn? Kom ik wel overheen, als het moet. Maar wanneer kun je dan wel vertrekken? Een maand later, maanden later? Geen optie (ook financieel niet)……… Dus…… nu gaan.
Het werk hier ligt op zijn kont en zal zeker 6 weken duren. Eerst 2 weken scholen dicht. Als ze dan open zouden mogen, is het hier 2 weken vakantie (Pasen en Memorial Genocide week). Daarna moeten de examens ingehaald worden, want die zouden nu zijn. Dat betekent zeker 6 weken geen werk. Dat ga ik niet trekken.
Zes weken niets kunnen doen, behalve hier zitten, boeken lezen, yoga, filmpjes kijken.
Niet kunnen reizen, want alles ligt stil. Deze tijd doorbrengen in Kigali bij Via Via of iets dergelijks is te lang én ga ik financieel niet trekken. Dat betekent dus: 6 weken sociaal isolement? Dat gaat niet. Dus…… gaan.
BLF in de steek laten? En hier komen dan nog meer waterlanders………….. ik was nog niet klaar! Dus……blijven.
Wat als BLF door deze omstandigheden het financieel niet meer rond krijgt? En ik ben dan nog hier en kan niet weg? Dus……… gaan.
Kan ik, na al deze heisa, weer terug naar Rwanda? Wil ik dat dan nog? Kan dat financieel dan wel? Blijven, weggaan, weggaan, blijven……..

De wijzer slaat nu door naar gaan………

Gerjanne en Sjanne geven aan dat nu vertrekken misschien wel de verstandigste keuze is. Ik voel het niet als een keuze meer, maar als geen keuze hebben. Zit ik dan maandag al in het vliegtuig met Sjanne? Onvoorstelbaar!

Ik app Maria van VSO Nederland. Ze belt me gelijk, zo fijn! Ook zij heeft natuurlijk de antwoorden niet. Het zijn allemaal onzekerheden……. Maar het even erover praten, lucht even op. VSO Nederland heeft op dit moment niet het standpunt om mensen terug te halen. Maar als iemand terug wil, faciliteren ze dat.

Stuur mijn DEM David alvast een SMSje om hem erop voor te bereiden dat de kans groot is dat ik naar huis ga, moet. Dat hij me even niet moet bellen, want als ik erover moet praten, stromen die waterlanders weer. Zijn reactie: Nooooo don’t cry please, an option will be found for you.

Morgenochtend moet ik eerst maar bellen met Justus of Beatrice. Gloria is hoogzwanger en regelt nu al deze onverwachte vertrekken. Voordat ze voor mij aan het werk moet, wil ik eerst met Justus of Beatrice praten. En hopelijk gaat dat zonder janken……..

Reacties

Reacties

Silvia

Wat een moeilijke keuze, kan me je emoties zo goed voorstellen. Denk wel dat het , gezien alle ontwikkelingen die elkaar in steeds hoger tempo opvolgen, heel erg belangrijk is om heel rationeel te kijken naar wat je daar nu kunt doen, en wat het zou betekenen om lange tijd niet te kunnen reizen, ook niet in het land zelf. Maar waarom zit ik dit nu te typen, jij kunt heel heel goed zelf beslissen, maar wil je een hart onder de riem te steken, en ook laten weten dat het hier in Nederland zo snel is gegaan , de inzichten, maatregelen, alles wat nu tot stilstand is gekomen. Dit is niet zomaar iets... Hele lieve groet, sterkte, Silvia

Yvonne Geelhoed

Volg je hart want dat klopt altijd ...

Fred

Wees rationeel, je hebt al heel veel gedaan, lees je eigen verhalen. Je kunt niet in je eentje de wereld veranderen. Door deze ontwikkelingen heb je gewoon geen keuze. Kies voor zekerheid voor jezelf!!!
Succes!

Sandrijn

Oh wat lastig! Heel veel sterkte met het maken van je keuze!

Anita

Succes, met de beslissing. Wel heftig op deze manier.

Juliette

Echt niet leuk Monique om vier maanden eerder naar huis te moeten.
Je was nog niet klaar, maar draai het om! Wat heb je veel gedaan !
Misschien nog eens de kans om terug te gaan, maar nu toch beter om terug te gaan .
Goed met dikke tranen , zo fijn heb je het daar gehad. Thuis met open armen ontvangen worden en de lente komt eraan. Sterkte mer deze moeilijke keuze voor jou.

Astrid

Tja Monique, wat snap ik je tranen en je twijfel en welke keus moet je nu maken??? Heb je wel een reële keus? Keuzes maken is soms lastig en moeilijk, wat zegt je gevoel? Alleen jij kunt de goede keus maken, het loopt anders als wat je in gedachten had, maar met het Corona kan het zo onvoorspelbaar anders lopen..... ik weet er helaas alles van. Sterkte en succes met het nemen van een beslissing

Evelien J

Lieve Monique,

Niet volgens plan!

Sterkte en volg je hart!

Wilma Vos

Ik sluit me aan bij de vorige schrijvers.. wat een ontzettend moeilijke beslissing!! Helaas vliegt het virus de hele wereld al rond.. Wat is wijsheid? En dan al die emoties erbij... Heel veel sterkte met het maken van je beslissing! Liefs

Tineke

Wat kan ik je tweestrijd goed begrijpen, maar laat financiën geen invloed hebben daar komt wel een oplossing voor en volg je hart. Sterkte !
We horen wel wat het wordt(ik heb stiekem een potje met je mee gehuild)
groetjes en een dikke knuffel (o nee mag niet meer)

Willemien

Ach Monique, wat moeilijk voor je. Sterkte en.......denk aan je!

Rick.

Als ik al die mensen die zeer met je begaan zijn goed kan volgen dan zegt 40% gaan en 60% volg je hart. Ook ik zit bij die 40%. En volgens je eigen schrijven vind je blijven niet echt een fijne optie! Je hebt al zoveel gedaan, nog meer als wat van je verwacht mocht worden.Lekker een potje gaan janken, en je klaar maken voor vertrek......... x

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!