monique-in-rwanda.reismee.nl

Gratitude, change and miracle

Hoe nu deze blog te beginnen? Ik begin met een quote die ik gister tegenkwam op social media: een leuke foto van vrolijke rennende monniken met de tekst: "Laat los wat voorbij is. Wees dankbaar voor wat overblijft en kijk vooruit naar wat komen gaat".
Een tekst die in mijn 53-jarig bestaan al vaker voorbij is gekomen en ook nu weer van toepassing lijkt! 

Want...... terwijl ik gister in huis en tuin met -tig dingen tegelijk bezig ben (anders wordt het zo saai, die taken) mis ik een telefoontje..... een voicemail........ én een mailtje..... Heidi is terug van vakantie, nog niet eens officieel aan het werk en belt mij, spreekt de voicemail in en stuurt voor de zekerheid ook een mailtje.

Ik krijg een klein kort kriebeltje bij het afluisteren van de voicemail en het lezen van de mail, want ze zegt en schrijft:
"Goed nieuws! Ik heb ook een bericht op je voicemail achter gelaten, zie hieronder eindelijk het verlossende woord, je CV is geaccepteerd door de Rwanda Education Board, gefeliciteerd! Als jullie de training van komend weekend nog niet georganiseerd hadden kunnen we volgende week met Maria even kijken wat we kunnen regelen voor de volgende training of een special briefing.
Zou het jou lukken om eind september / begin oktober te vertrekken? Je wordt geplaatst in Gatsibo district. Maria is deze week op vakantie, vanaf maandag neemt ze contact met je op over de voorbereidingen voor vertrek".

Blijkbaar dringt het nog niet goed door, want ik ga na het lezen gewoon verder waar ik mee bezig was. Onkruid trekken in de tuin......... even later bedenkend dat ik wel even een appje kan doen in de gezinsapp,,,,. Verder met de was......... oh, ik kan ook wel even een berichtje doen aan mijn broer... Verder met mijn TEFL...... even berichtje naar Thailand. En weer door. Ehm, misschien een berichtje aan 2 vriendinnen... Dochter Ilse komt binnen met haar vriend. Ooh, gaaf én spannend, he mam?!  Jaa, spannend, wie eet er mee vanavond?  En misschien wel handig om even een berichtje te doen aan Mariska (directeur van school). En weer over tot de orde van de dag.

Tjonge, die klinkt wel heel erg als koele kikker. Maar aan het eind van de dag komt het steeds meer binnen. Ik ga even langs mijn moeder om het te vertellen voordat ze het van andere enthousiastelingen hoort. Toch ook maar een bericht in de groepsapp van de collega's. En 's avonds om 23.00 uur mail ik Heidi en Maria terug met een antwoord: "Leuk bericht, fijn! Ik moet op 21 september mijn TEFL hebben gehaald/afgerond, maar dat gaat me wel eerder lukken, ben al heel ver. Heb een opzegtermijn van vier weken, dus ik wil na de zomervakantie nog werken tot 20 september. Dan heb ik nog 1,5 - 2 weken om de laatste voorbereidingen te doen. Heb nu nog 2 weken vrij, dus het mooi zijn als ik komende week al kan beginnen met de voorbereidingen. Mocht er nog een training zijn in september, dan graag. Het lijkt me heel waardevol om die samen met andere volunteers te doen die ook in Afrika/Azië aan de slag gaan". 

Vanmorgen weer een antwoord van Heidi: "Goede timing, je TEFL. Hebben Rwanda gemaild met de vraag wat ze het liefste willen: eind september of begin oktober. We komen er bij je op terug. Begin volgende week krijg je een uitgebreide duidelijke mail van Maria met alles wat je moet gaan regelen". 

Stuur nog een berichtje naar oud dorpsgenoot die een landbouwproject in Rwanda heeft begeleid. Die komt nog een keertje langs met foto's en contactgegevens. Want Rwanda is een klein land en makkelijk te bereize, zegt hij,  dus kan ik daar een bezoekje brengen. Heb ik daar wel tijd voor? Dat denk ik wel, Frits! Ik ga een jaar, dus dat moet lukken. Lijkt me heel leuk!

En dus zet ik de knop de komende dagen nog even op mijn vakantiestand: lekker weer, veel lezen, studeren, rondje lopen (voor de conditie, he!), rommelen en klussen in huis en tuin, yoga her en der en thuis, massage voor de ontspanning, lekker ergens lunchen, zwemmen met cliëntje Melle. Heb een lekker ritme deze vakantie en dat hou ik nog even vast totdat de knop weer op vol de andere kant op moet! 

Tot slot:
Kwam vanmorgen een foto tegen op social media; allemaal letters naast en onder elkaar. Met de boodschap First three words u see are your reality. Hè grappig, ga ik ff doen. Ehm gratitude, change, miracle. En die komt echt binnen, kan ze gelijk allemaal een plekje geven. Dankbaarheid omdat werkgever Aves me de mogelijkheid van 1 jaar onbetaald verlof biedt, verandering omdat ik een jaar in Rwanda mag werken en wonder omdat de gedachte van een aantal jaren terug (in Tanzania) dat het toch leuk zou zijn om een jaar in een ontwikkelingsland les te mogen geven nu werkelijkheid wordt. 

Ik hou jullie op de hoogte van de voorbereidingen!

Reacties

Reacties

Astrid

sjonge Monique, wat een nieuws zeg. Heeft lang geduurd, maar uiteindelijk een GO!
Zag je laatst lunchen, goed bezig ... de vakantie-stand. Nog ff lekker genieten van de Hollandse zon en succes met al je voorbereidingen.
x Astrid

Silvia

Vind het zo geweldig voor je! Werd geraakt door je verhaal. Mocht je nog in Groningen zijn voor je vertrek zou uk t superleuk vinden je nog te zien!groetjes, Silvia

Fred

Geweldig Monique, nu gaat het balletje rollen. Ik blijf graag op de hoogte via jouw blog. Geniet vooralsnog ook van je vakantie😎

Wilma

Wauw Monique, wat ben je goed bezig!!! Wat fijn, dat alles nu in orde is en dat de reis kan beginnen!! Heb echt heel veel bewondering voor je en vind het heel knap van je! Onder andere door jou verandert het wereldje daar een beetje! Je mag jezelf een dikke schouderklop geven!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!